VERHALEN:

"Hebben ze alweer een blik GeWa's open getrokken?"

Willem Helfrich vertelt

‘Als gestichtswachter werd je geacht flexibel te zijn, vertelt Willem Helfrich. 'Begin 1980 was er veel ziekteverzuim in het gevangeniswezen van Nederland, dus ook in het Huis van Bewaring aan de "Noordsingel". Mijn eerste detachering was voor tien dagen en ik werd ingezet als bewaarder in het cellencomplex. Zonder gedegen opleiding gooiden ze me eigenlijk min of meer voor de leeuwen.

Belsignaal
Bij aankomst in de "Noordsingel" haalde een bewaarder me op bij de portier en hij begeleide mij naar het cellencomplex. Daar kreeg ik een bos sleutels in mijn handen gedrukt en de bewaarder zei tegen mij: "Zie je die tweede etage? Daar mag je vandaag werken. Er zijn veel bewaarders ziek, dus je moet je maar redden. Wanneer je een belsignaal hoort, moet je cellen opdoen zodat gedetineerden naar een activiteit kunnen gaan. Er ligt wel een lijst op de etage wie waar en wanneer naar toe moet. Succes, ik moet je nu alleen laten want ik moet naar de inkomstenafdeling”. En weg was ie…Ik ging dus maar naar de tweede etage. Mijn eerste keer op een etage met wel 30 cellen. Ik was net boven toen het eerste signaal al ging. Een bewaarder die op de eerste etage liep, riep: "Haal de reiniger er maar uit en vraag of hij jou wil helpen. Die man zit hier al een tijdje en die weet precies wat er moet gebeuren ". Dankzij een kaartje aan de buitenkant van de celdeur zat kon ik gelukkig zien wie de etagereiniger was....

Reiniger
Ik deed de celdeur open, de gedetineerde keek op en zei: ‘Ah, hebben ze alweer een nieuw blik Gewa's open getrokken? Kom maar, ik zal je wel laten zien wat er moet gebeuren". De verbazing was vast van mijn gezicht af te lezen…. De tien dagen vlogen om en met de reiniger aan mijn zij verliep het dagprogramma naar behoren. En zo was ik dus weer een nieuwe ervaring rijker. Ik vond het achteraf een leerzame ervaring om met gedetineerden te werken.’