VERHALEN:

"Een terugblik bij mijn afscheid"

Door Koos Peters, voormalig PWI'er

15 augustus 2002
(Deels vrij naar hoofdstuk 3 van Prediker  uit “Het Boek” in dichtvorm)

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan
dat geldt ook voor een P.i.w.ersbaan.
Ik zag het heel vaak gebeuren, die ruim 26 jaar in de “bak”,
wetsovertreders komen en gaan, ’t was vaak hun vak.

Als P.i.w.er had je ze onder je hoede
en als het even kon, deed je voor hen het goede.
Je maakte alle situaties van hen mee,
momenten van lachen, huilen, vechten en vree.

Tijden van dansen, klagen, suïcide en helen,
(ver)bouwen, afbreken, verzamelen maar ook dealen en delen.
Perioden van afstoten, omhelzen en tralies doorzagen,
ontsnappen, zoeken, oppakken, bewaren, 30 dagen en ontslagen.

Voorafgegaan door ogenblikken van scheuren en knopen van een laken,
liefhebben, haten, zwijgen en uitspraken.
Al met al geen nieuws onder de zon,
bij 60 sta je voor het einde en je weet nog hoe het begon.

Was dit werk dan ijdelheid en zonder nut?
veel “gasten” komen immers steeds terug en gaan niet met de “V.U.T.”.
Toch kon je sommigen iets meegeven, een stukje menselijkheid,
iets wat bij hen niet ten prooi viel aan de vergetelheid.

Mijn gedachten gaan nog even terug naar vroeger jaren,
toen had je de “boys” alleen maar te bewaren.
Verder geen nonsens, “inblikken” die hap,
oude collega's deden het zo, en rap.

Tijden komen en tijden gaan,
de P.i.w.ers van nu hebben een heel andere baan.
Ze moeten nu veel meer omgaan met die knakkers,
ook al zijn het soms superrakkers.

Zo aan het einde gekomen van dit verhaal,
wil ik jullie, collega's, kader en directie, allemaal,
Hartelijk bedanken voor de goede samenwerking, al die jaren
en dat jullie voor de toekomst veel goeds mogen ervaren !!

Ook een afscheidsgroet aan de jongens achter de deur op mijn afdeling B1.